
Ik ben toch neergestreken in Dubai en niet in Sharjah zoals ik had bedacht. Ik ben hier nu een paar uur en heb eigenlijk nog bitter weinig gezien. Vanaf het vliegveld ben ik linea recta naar een hostel gelopen, heb wat geld gepind in een shopping mall en daar tevens een snelle hap gegeten. Niet veel maar genoeg om al het een en ander op te merken. Het is duidelijk anders dan Jordanië.
Big....In Jordanië heb ik de afgelopen twaalf dagen alleen maar kleine winkeltjes gezien. Misschien dat er wel grote zijn in Amman, Irbid en Al-Zarqa maar ik heb volgens mij niks groters gezien dan ruwweg 8 bij 10. Hier in de shoppingmall met de illustere naam "Lulu's Hypermarket", bevindt zich beneden een supermarkt met meer dan 25 kassa en op de bovenverdieping zijn tal van gespecialiseerde shops op het gebied van electronica, persoonlijke verzorging en speelgoed. Okee, het heeft niet de grote van een Amerikaanse mall maar voor wie net uit Jordanië komt is het enorm.
Ook de wegen zijn groots en ruim opgezet en vlak voor mijn hostel is een enorme monorail boven de weg aangelegd. Dit stuk is nog niet in gebruik, maar elders in de stad schijnt die al wel te fungeren. Ik denk dat ik daar morgen als eens gebruik van ga maken om de befaamde, meer dan 800 meter hoge Burj Al-Khalifa te bezichtigen. Door een smal raampje bij de bagagehal van het vliegveld kon ik de contouren van dit gebouw al ontwaren. Het heeft van een afstand de vorm van een elegant gevormde, slanke ijspegel. Alleen wel eentje die ver boven de andere gebouwen uitrijst. Jammer genoeg was het erg heiig en kon ik er verder niet veel van zien.
Ineffeciënte luchthavenVan het hypermoderne, georganiseerde, Dubai verwacht je dat alles heel soepeltjes verloopt. Zo'n idee had ik althans, maar dat viel tegen op de luchthaven. Ik kwam blijkbaar aan in terminal 2 en daar bevindt zich geen tourist information desk. Heb je die toch nodig dan moet je met een taxi helemaal om het vliegveld heen naar de andere zijde. Erg onlogisch. Er bevindt zich wel een information desk maar daar kwam helemaal niemand opdagen. Ook niet toen ik een medewerker vroeg of er nog iemand zou komen opdagen. Zijn reactie: "I think somebody will show up soon". Nou mooi niet dus! Van de overige desks van bijvoorbeeld het geldwisselkantoor of autoverhuurbedrijven moet je het ook niet hebben. Simpele vragen over taxikosten en richtingen wisten drie van de vier mensen die ik aansprak niet te beantwoorden. Heel handig.
Wat ook al zo lekker handig was, is dat de twee atm's in de arrivalshal en eentje in de departureshal niet werkten. In eerste instantie dacht ik gelijk weer aan mijn eerdere voorval met mijn ABN-kaart in Madaba. Maar ook een ander persoon, een arabier, kreeg geen geld uit de atm. Bij de servicedesk in de departureshal werd gezegd dat het regelmatig voorkomt dat-ie het niet doet, de machine. Uit bittere noodzaak maar teruggelopen naar de arrivalshal en 50 EUR omgewisseld bij het wisselkantoortje. Opmerkelijk vond ik het ook dat de kaartenmachines van de bussen buiten gebruik waren. Alle vier die ik heb gezien. En nergens, maar dan ook nergens, een bord met de busroutes te zien. Alsof iedereen die daar aankomt weet waar hij of zij moet zijn. Voor zo'n modern land een flinke teleurstelling zo'n aankomst.
Witte gewaden en Indiase servicemannetjesIk heb net twee weken tussen allemaal kleurrijke palestijnensjalen uitgehangen en dan is het maagdelijke wit van de douaniers in Dubai een vreemd gezicht. Als je de luchthaven binnenloopt lijkt het wel of je wordt ontvangen door een stel Sheiks. De belangrijke klussen worden uitgevoerd door de mannen in de witte gewaden, inclusief witte kappen (of hoe je hun hoofdbedekking ook mag noemen). Ale het andere werk lijkt allemaal te worden uitgevoerd door Paki's en Indi's. Daar zijn er nogal een hoop van hier. Bij Lulu's Hypermarkte worden bijna alle assisterende klussen ook door hen ingevuld. Ben benieuwd hoe die verhouding morgen zal zijn, wanneer ik echt de stad intrek. Wie weet is het dan wel anders, want eerste indrukken hoeven niet altijd juiste indrukken te zijn. Na een week vond ik Jordaniërs een stuk aardiger dan na twee dagen.
WeerIn Jordanië was in de avond een jas noodzaak en ook in de ochtend kon je die best aanhebben. Eenmaal hier in Dubai kon die jas gelijk in de backpack. Bij de landing om 16.40 was het 27 graden en het weer belooft de komende dagen net zo aangenaam te blijven. Misschien dat ik nog een keertje kan gaan zwemmen in de Perzische golf.