Na drie weken zonder updates is het de hoogste tijd weer iets van mijzelf te laten horen. Ik ben ondertussen na drie stevige taxiritten, gisteren en vandaag, aangekomen in Yerevan (Armenië). Ik heb daarvoor al tweemaal een nachtbus gehad en eenmaal een lange busrit overdag. Het is nu noodzaak om even de batterij op te laden en ik ga morgen dan ook weinig tot niets doen. Een goed moment om mijn verdere reisplannen eens onder de loep te nemen. Tevens een goed moment om zoetjes aan mijn belevenissen in Iran op te tekenen.
Veiligheidshalve heb ik de afgelopen drie weken geen enkele post gemaakt. Ik wilde niemand daar enige aanleiding geven om mij het leven zuur te maken. Mijn reis is misschien mede daardoor een hele prettige geweest. Dat het anders kan zijn, hoorde ik van een Australische. Zij was op een dinsdag, de dag dat studenten meestal protesteren, in Teheran en werd zo van de straat geplukt door Basji. En niet alleen dat, ze werd een lange tijd geblinddoekt rondgereden. Ze hielden haar aan omdat ze volgens hun lezing haar hoofddoek niet goed zou dragen. Waarschijnlijker is dat ze haar het gevoel wilden geven weg te blijven uit Teheran, weg van de protesten tegen het regime.
Ik kan nu in ieder geval weer ronduit zeggen en schrijven wat ik wil en zal de komende tijd alsnog posts plaatsen over Iran, anti-gedateerd zodat de volgorde in orde blijft.