Wessel van Schaijk.nl

Oezbekistan is nog verre van een fatsoenlijke staat. Ik kreeg vandaag een telefoontje van V&V Visumdienst dat er een paar zaken ontbraken volgens het consultaat. Ik zou een reisschema van dag tot dag moeten opstellen en op alle locaties moet er een hotel geboekt én betaald zijn (reken op €50 p/n). Klaarblijkelijk willen ze daar geen toeristen of er moet flink gedokt worden. Ik laat me niet op kosten jagen en mijn reisplannen dicteren. Dan maar geen Oezbekistan!

Tegelijkertijd zal ik ook Turkmenistan niet kunnen ontdekken. Ik vroeg een transitvisum aan van Oezbekistan naar Iran, waar ik nu uiteraard naar kan fluiten. Of ik hier mee zit? Nee hoor, de vrieskou van Oezbekistan maakt graag plaats voor het warme Middellandse Zeegebied. Het Registan en andere befaamde plekken aan de Zijderoute kan ik altijd later nog eens bezoeken. Bovendien mag ik het lieftallige Iran gelukkig wel met een bezoek vereren. Voor mijn droombestemming heb ik een visum van 30 dagen toegewezen gekregen. Meer volgt later..

Zojuist ontving ik weer een mail van Iranianvisa.com. Dit keer heeft het er alle schijn van dat er actie ondernomen is, want ik krijg een bericht doorgezonden dat afkomstig is van e_visa@mfa.gov.ir, een bestaand emailadres van het ministerie van Buitenlandse Zaken (MFA). In het mailtje staat het volgende: "Having considered your behavior for taking a cheat application with 2 companies we hereby inform you that your passport number is in watch list and this will check in police border". Zou mijn visumaanvraag nu geweigerd gaan worden of krijg ik straks problemen aan de grens?

Voordat ik met V&V Visumdienst in zee ben gegaan, had ik al een aanvraag ingediend bij Iranianvisa.com. Zij zouden voor mij zo'n toestemmingscode c.q. letter of invitation (loi) kunnen regelen. Toen bleek dat ik dergelijke code's niet zelfstandig kan aavragen of dit niet zo een-twee-drie wist te vinden voor Turkmenistan en Oezbekistan besloot ik alles maar door V&V Visumdienst te laten doen. Ik ging er van uit dat als ik Iranianvisa.com niet zou betalen zij die service ook niet voor mij zouden leveren. Nu krijg ik al een aantal maal dreigmails dat ik alsnog moet betalen want de dienst is geleverd. Als ik niet betaal wordt dit doorgegeven aan het Ministery of Foreign Affairs (MFA), die de visumverzoeken behandeld, en kom ik op een 'zwarte' lijst. Wat zullen we nou krijgen!     

De papierwinkel voor de visumaanvragen is de deur uit. Het in Breda gevestige V&V Visumdienst belooft zijn best te doen om voor eind januari de visa voor Oezbekistan, Turkmenistan en Iran te regelen. Dat het zo lang gaat duren heeft te maken met de toestemming die je moet krijgen van het ministerie van Buitenlandse Zaken van de desbetreffende landen. Zij moeten je een zogenaamde code dan wel 'letter of invitation' (loi) verschaffen voordat je een visum kan afhalen. Voor Oezbekistan duurt dat vaak al een week of vier werd mij verteld. Pas nadat je een visum voor zowel Iran als Oezbekistan in je paspoort hebt, kun je een aanvraag doen voor Turkmenistan. Hopelijk gaat dat alles lukken!

Reizen wordt pas echt leuk als je alle tijd hebt om van een plek te genieten. Ik hoopte, nu ik eindelijk eens een lange tijd voor een reis uittrek, dat ik probleemloos mijn reisplannen zou kunnen aanpassen. Een paar extra daagje inruimen voor betoverende plekken of om thee te sippen met intrigerende locals die ik vast wel tegen het lijf zal lopen. Kortom reizen on the fly zoals backpackers dat overal ter wereld doen. Ik zag het al helemaal zitten. Helaas heb ik hiervoor blijkbaar de verkeerde landen uitgekozen. Het woud aan visumvereisten doorspittend, stuitte ik op een aantal vereisten die allesbehalve flexibel reizen toestaan.

Zo van de studie ben ik af, nu alleen nog een verhuizing in januari en dan ben ik zo vrij als een vogeltje. Ideaal moment om er eens lekker lang op uit te trekken. Een geschikter moment zal zich denk ik nooit meer voordoen dus ga ik eens lekker uitpakken. Als sinds ik een keer "Around the World in 80 Treasures" zag, droom ik er van om naar Oezbekistan en Iran te gaan. Ik ben nog nooit in een islamitisch land geweest en dat lijkt me een geweldige ervaring, zeker met al die prachtige monumenten die ze daar hebben. En eerlijk gezegd trekt een vreemd oord als Iran me ook wel.

Amper bekomen van mijn trip naar Engeland staat het Tepskeweekend alweer voor de deur. Nog drie dagen en dan is het zover. Een speciale editie ditmaal en dat zeg ik niet omdat ik 'm samen met Eduard organiseer (alhoewel ). Voor het eerst vliegen we met de voltallige 'gang' naar een Europese topbestemming. Logischerwijs hou ik nog even voor me welke bestemming dat wordt, maar Uje Zuid is nooit ver weg. Meer geven Eduard en ik niet prijs. Wat we er verder gaan doen, is eigenlijk niet eens zo relevant. De gangsters slagen er altijd wel in om ergens een groot feest van te maken. We vertrouwen er op dat dit deze keer niet anders zal zijn. Vooral D'n Bonten Hond en Paddyboy kunnen hun lol op.

2010 Engeland, Wiltshire weergeven op een grotere kaart

Het vak van journalist kan soms zo mooi zijn. Als doorsnee reiziger geniet je slechts zelden een voorkeursbehandeling. Als journalist daarentegen word je regelmatig in de watten gelegd. Mijn bezoek aan Salisbury Cathedral vormde daarop geen uitzondering. Sarah Flanagan, persvoorlichtster, en een bevlogen gids vergezelden mij een dikke drie uur door het gebouw, inclusief lunch. De toewijding en passie waarmee zij dat deden werkte aanstekelijk. Prettig was ook hun interesse in mij en mijn werk, die ervoor zorgden dat ik me al snel op mijn gemak voelde. Het duurde misschien wat lang, maar ik verliet de kerk met een glimlach op mijn gezicht en met mijn maagje gevuld. Precies dat wat zij waarschijnlijk voor ogen hadden. Mij hoor je niet klagen.

Onwennig fileparkeer ik de huurauto achteruit aan de linkerzijde van Crescent Gardens. Ik geloof dat dit de allereerste keer is dat ik dit ooit heb hoeven doen, net zoals de hele rit vanavond als een ontmaagding aanvoelde. Na een extra keertje steken, staat de auto gelukkig goed in een van de vakken. Voordat ik uitstap haal ik nog even een keer diep adem. Ik voel een zweem van opluchting opkomen dat ik vanavond zonder kleerscheuren Bath heb bereikt. Dat links rijden in Engeland heb ik schromelijk onderschat.