Voorbereidingen

Niet alleen kijk ik vol spanning uit naar de reis die bijna voor de deur staat, ook in het Midden Oosten staat het bol van de spanning. Ik ben in iedre geval reuze blij dat ik geen vlucht naar Egypte heb geboekt en in plaats daarvan Jordanië aandoe. Of dit een gelukkige keuze blijft, is echter nog maar de vraag. Als ik het goed begrijp is het koninkrijk voor het overgrote deel afhankelijk van Egyptisch gas. Van dat gas blijft men nu verstoken omdat de belangrijkste pijpleidingen vanuit Egypte vorige week zijn gesaboteerd. Mochten er tekorten ontstaan dan kan dat zomaar een nieuwe voedingsbodem voor protesten opleveren. Het benieuwd mij of die spanning ook voelbaar is als ik er eenmaal aankom. En of dit gevaren met zich meebrengt uiteraard. Het meeste zorgen baart mij echter Iran. Nederland heeft gisteren zijn ambassadeur teruggeroepen uit Teheran. De politieke verhoudingen tussen Nederland en Iran zijn danig onderkoeld door de plotselinge ophanging en onaangekondige begrafenis van Zahra Bahrami. Of dat ook gevolgen heeft voor Nederlandse staatsburgers in Iran is nu nog onbekend. Nieuws hierover zal ik de komende weken nauwlettend in de gaten houden, nog voordat ik voet op Iraans grondgebied zet.    

Het klinkt misschien vreemd, maar ik heb nog nooit met een rugzak gereisd. Dat hoefde ook niet. Met mijn kleine trolleykoffertje kon ik prima uit de voeten in Europa. Of ik had wel weer ergens een auto tot mijn beschikking. Voor mijn komende avontuur is dat niet meer mogelijk. Vanwege de lengte van de reis moet ik meer meenemen dan in dat koffertje kan. Ik voel er ook weinig voor om constant een koffer achter me aan te slepen, zeker niet door het stof van het Midden Oosten. Ik kan daar niet aan ontkomen, want een auto huren is in Iran onmogelijk. Het handelsembargo van de VS heeft verstrekkende gevolgen voor het land. Ze zijn namelijk afgesloten van het internationale betalingsverkeer waardoor bankpassen of creditcards nergens werken. Met je creditcard kun je dus niet meer borg staan voor een huurauto. Goed om een lang verhaal kort te houden, heb ik bij Bever Zwerfsport een rugzak uitgezocht. Het beste zat uiteindelijk de North Face Terra 65l (zie foto). Diens kleine broertje, de Terra 45l, was twee jaar geleden nog testwinnaar bij een test van Op Pad. Ik heb dus denk ik een goede koop gedaan voor €159. Hopelijk zal ik daar na 3 maanden trekken ook nog zo over denken.     

Voor wie zich afvragen waarom ik in godsnaam in Jordanië start met mijn reis, google eens op Petra. Het beeld van die prachtige facade van een antieke tempel, uitgehouwen in de rotsen, is mij na het zien van een foto altijd bijgebleven. Dat geldt niet alleen voor mij. In 2007 is Petra tijdens een wereldwijde internetverkiezing verkozen tot één van de zeven nieuwe wereldwonderen. Ik gun het mijzelf om dit eindelijk eens met eigen ogen te aanschouwen. Het is overigens niet de enige reden dat ik op 12 februari naar Jordanië vlieg. Als echte koulijder heb ik graag een zonnetje. Het is totaal onnodig om flink af te zien in de Turkse bergen, met temperaturen onder het vriespunt, als je ook anders in Iran kan komen. Liever mezelf eerst wat verwennen.           

De Letste vliegtuigmaatschappij airBaltic prijkt zo mooi met twee gewonnen awards op hun website, waaronder een ERA Gold Award. Die hebben ze vast niet gekregen voor hun website. Dat een boeking niet lukt wegens technische redenen is tot daar aan toe, dat het tarief ineens bij een tweede boeking €44 hoger ligt door een fuel surcharge is opmerkelijk. Nog vreemder is dat tijdens de vier pogingen die ik ondernam om een ticket te boeken er steeds meer keuzemogelijkheden voor bij te betalen extra's opdoken. Bij het selecteren van de in te checken koffer verschilde de prijs €7,5 tussen mijn derde en vier poging. Puur technische problemen? 

Zie hier het prachtige exemplaar van een Iraans visum op mijn naam. Ik ben er trots op dat ik de kans krijg om dat land te bezoeken. Jammer dat ik maar een maand krijg. Ik zou er best een paar weekjes achteraan kunnen plakken. Zou ook flink schelen voor mijn budget, aangezien Iran een spotgoedkope bestemming is. Althans, dat lees ik steeds. Ik ben vooral benieuwd of Iran inderdaad enkel met een imagoprobleem te kampen heeft, zoals de Lonely Planet het land omschrijft. Ik zal het binnenkort allemaal ondergaan. Iran duik ik waarschijnlijk ergens begin maart in op een nu nog onbekende plaats. Ik zal in ieder geval iets anders moeten verzinnen dan ik voor ogen had. Via Turkmenistan kom ik Iran niet meer binnen. Welke plaatsen ik in Iran ga aandoen, staat overigens ook helemaal niet vast. Dat hangt van het weer en mijn gemoed af. De enige zekerheidjes zijn Esfahan en Persepolis. Volg vanaf half februari mijn blog en je zal zien waar ik op dat moment ben.

Oezbekistan is nog verre van een fatsoenlijke staat. Ik kreeg vandaag een telefoontje van V&V Visumdienst dat er een paar zaken ontbraken volgens het consultaat. Ik zou een reisschema van dag tot dag moeten opstellen en op alle locaties moet er een hotel geboekt én betaald zijn (reken op €50 p/n). Klaarblijkelijk willen ze daar geen toeristen of er moet flink gedokt worden. Ik laat me niet op kosten jagen en mijn reisplannen dicteren. Dan maar geen Oezbekistan!

Tegelijkertijd zal ik ook Turkmenistan niet kunnen ontdekken. Ik vroeg een transitvisum aan van Oezbekistan naar Iran, waar ik nu uiteraard naar kan fluiten. Of ik hier mee zit? Nee hoor, de vrieskou van Oezbekistan maakt graag plaats voor het warme Middellandse Zeegebied. Het Registan en andere befaamde plekken aan de Zijderoute kan ik altijd later nog eens bezoeken. Bovendien mag ik het lieftallige Iran gelukkig wel met een bezoek vereren. Voor mijn droombestemming heb ik een visum van 30 dagen toegewezen gekregen. Meer volgt later..

Zojuist ontving ik weer een mail van Iranianvisa.com. Dit keer heeft het er alle schijn van dat er actie ondernomen is, want ik krijg een bericht doorgezonden dat afkomstig is van e_visa@mfa.gov.ir, een bestaand emailadres van het ministerie van Buitenlandse Zaken (MFA). In het mailtje staat het volgende: "Having considered your behavior for taking a cheat application with 2 companies we hereby inform you that your passport number is in watch list and this will check in police border". Zou mijn visumaanvraag nu geweigerd gaan worden of krijg ik straks problemen aan de grens?

Voordat ik met V&V Visumdienst in zee ben gegaan, had ik al een aanvraag ingediend bij Iranianvisa.com. Zij zouden voor mij zo'n toestemmingscode c.q. letter of invitation (loi) kunnen regelen. Toen bleek dat ik dergelijke code's niet zelfstandig kan aavragen of dit niet zo een-twee-drie wist te vinden voor Turkmenistan en Oezbekistan besloot ik alles maar door V&V Visumdienst te laten doen. Ik ging er van uit dat als ik Iranianvisa.com niet zou betalen zij die service ook niet voor mij zouden leveren. Nu krijg ik al een aantal maal dreigmails dat ik alsnog moet betalen want de dienst is geleverd. Als ik niet betaal wordt dit doorgegeven aan het Ministery of Foreign Affairs (MFA), die de visumverzoeken behandeld, en kom ik op een 'zwarte' lijst. Wat zullen we nou krijgen!     

De papierwinkel voor de visumaanvragen is de deur uit. Het in Breda gevestige V&V Visumdienst belooft zijn best te doen om voor eind januari de visa voor Oezbekistan, Turkmenistan en Iran te regelen. Dat het zo lang gaat duren heeft te maken met de toestemming die je moet krijgen van het ministerie van Buitenlandse Zaken van de desbetreffende landen. Zij moeten je een zogenaamde code dan wel 'letter of invitation' (loi) verschaffen voordat je een visum kan afhalen. Voor Oezbekistan duurt dat vaak al een week of vier werd mij verteld. Pas nadat je een visum voor zowel Iran als Oezbekistan in je paspoort hebt, kun je een aanvraag doen voor Turkmenistan. Hopelijk gaat dat alles lukken!

Reizen wordt pas echt leuk als je alle tijd hebt om van een plek te genieten. Ik hoopte, nu ik eindelijk eens een lange tijd voor een reis uittrek, dat ik probleemloos mijn reisplannen zou kunnen aanpassen. Een paar extra daagje inruimen voor betoverende plekken of om thee te sippen met intrigerende locals die ik vast wel tegen het lijf zal lopen. Kortom reizen on the fly zoals backpackers dat overal ter wereld doen. Ik zag het al helemaal zitten. Helaas heb ik hiervoor blijkbaar de verkeerde landen uitgekozen. Het woud aan visumvereisten doorspittend, stuitte ik op een aantal vereisten die allesbehalve flexibel reizen toestaan.